van gletsjer tot regenwoud

Het stuwmeer van dunstan was een mooie kampeerplek, maar niet ideaal, we gingen slapen met de zon mee, en zijn opgestaan als de zon de auto te hard had opgewarmd. In een diep ingesneden vallei met Noord-zuid oriëntatie wil dat zeggen dat we vooral veel te lang in ons nest hebben gelegen, want er zit niet lang zon in die vallei.

Maar der was internet en jullie zijn intussen voorzien van een stukje verslag (het vorige) Sanderendaags hadden we echt internet en heb ik wat fotos opgeladen, de link kan je daar bij de reacties terugvinden.

We waren nog niet zo klaar met queenstown als ik had gedacht , en reden die richting uit, voor arrowtown en lake hayes, terwijl die plannen gesmeed werden, besloot ik: als we dan toch die richting uitgaan, gaan we tot in glenorchy. Het bleek een wijs besluit, Arrowtown, een zeer charmant goudmijnstadje, krioelde van het volk, en naast een wandeling langs de rivier had ik daar niet zoveel aan. Het meer reden we letterlijk voorbij, en Queenstown, tjah, das een stad he… voor we het goed en wel beseften waren we het alles voorbij en op weg naar Glenorchy, een fenomenaal uitzicht rondom ons.

Glenorchy was mooi en we hadden graag meer en verder verkend, want dat verdiende het wel, Kinloch en Paradise zullen nog lang tot onze verbeelding spreken , want de zoektocht naar een camping bracht ons vroegtijdig terug richting Queenstown. En sanderendaags regende het en werd het plan glenorchy volledig afgeblazen, tot ons beider spijt, maar niet zonder nog maar eens over een lord of the rings filmlocatie te zijn gestruikeld

Is er eigenlijk ook ergens in Nieuw Zeeland een plekje waar ze geen lotr gefilmd hebben? Tis bij momenten onvoorstelbaar hoeveel locaties ze gebruikt hebben en hoe verspreid,

Maar tegelijkertijd, zowat elke andere wandeling die je doet, denk je, sprookjesbos, of wauw, wat een uitzicht of….

Geloof me ze hebben nog niet alle plekjes verfilmd.

Wanaka bracht rust in onze holderdebolder, een een nachtje in een hotel was welverdiend, want sanderendaags stond mamzils zwarte beest op het programma, roys peak, 5a 6 uur wandelen in goede conditie, constant steil omhoog, en dezelfde weg terug naar beneden.

Het werd een triomftocht, met haar wandelstokken zet ze best wel een stevig tempo neer, op karakter naar boven, we werden door weinigen ingehaald, en lieten best wel wat fitter uitzienden achter ons (tot grote frustratie van sommigen van hen, “hoe kan dat nou, ik sport, ik ga naar de fitness” hoorde ik een hollandse tegen haar lief uitvallen)

Het was fris die avond en hoewel wij het aanvoelden als gevolg van de inspanning van de dag, stonden we sochtends op met verse sneeuw op de bergtoppen, een sprankelend poeder wit die af en toe van tussen de wolken kwam piepen. “ tis net gelijk dat ze met de bus vim gepasseerd zijn” zei mamzil. das natuurlijk iets minder romantisch dan

Vim, ik heb gelachen, als dat het eerste is waar je aan denkt, dan staat je hoofd niet in vakantiemodus.

Help , vrouwmens, zwijg,

heb ik al vermeld dat er niet altijd tijd is om te typen?

Een van de redenen is dat als ik dan tijd maak daarvoor, er hier een mamzil met zichzelf geen weg weet, ik heb vandaag reeds meer dan 1 keer mijn computertje open gedaan, en onverrichterzake terug gesloten, want tegen dat ik mijn zinnen heb gevonden, moet ik mijn aandacht elders toe herverdelen,

Vandaag zitten we doelbewust al vroeg op terras, ik wilde namelijk typen, en we gaan hier in abel tasman morgen kayaken op zee, dus veel verplaatsingen moeten we ook al niet meer maken. Perfect dacht ik, maar in plaats van aan de auto, zitten we intussen op terras. Das goed voor internet, maar niet voor mamzils bezigheden. Mamzil weet met haarzelf geen weg, niks doen, onmogelijk, een boek, neen, postkaartjes? Geen inspiratie, de boek van nieuw zeeland? Die ligt nog in den auto,...En het helpt niet als men elke tien minuten komt vragen of we al klaar zijn om eten te bestellen, neen, jullie keuken sluit om 19u, kom een minuutje daarvoor eens terug. En mamzil, die niet gedwongen is tot snelle keuzes, (want we willen nog niet bestellen), die blijft maar luidop mijmeren over ieder item op het menu, ieder item, behalve de 55 day aged rib eye steak, want die is gewoon te duur, ( ik zou zeggen te oud), zou die snapper lekker zijn? Mss moet ik de korean chicken proberen, ah neen das een voorgerecht, En die ribben alleja we rijden hier nu al weken rond, heb jij hier al 1 varken gezien, ikke niet, zouden ze dat invoeren?

en dan zegt dries, zwijg vrouwmens, zwijg

Maar ik moet en zal vandaag iets gepost hebben

En dan missen jullie de verhalen over de Muggen, muggen muggen alleja eiegnlijk niet, tzijn kleine steekvliegjes, de onvergetelijke : “he kijk ze hebben hier Elgas” of een mompelende amerikaanse ”Aint that the treatment we al deserve” Meer Helgas met “Een halven dollar, das wel 10 belgse freng he” of mamzils eerst geweigerde maar intussen immer vermiste flupke.

The empire hotel is een gans hoofdstuk op zijn eigen, om het over the last resort nog niet te hebben. Of borden langs de weg : “Belgian blues” en wij maar verbaasd de google van de dag spenderen aan een zoektocht naar onbestaande muziek.

Het lange verhaal van de klimaatsveranderingen langs haast pass, ( en de gemiste kans om te zeggen dat we nu post-haast en/of de haast voorbij zijn) gletsjer kijken vanuit het regenwoud, karamea met zijn indrukwekkende oparara arches na een 4x4 rit van 15 lange kilometers (alleja, we hebben geen 4x4 he) en dan nog eens terug, Als er plakkaten langs de weg staan “expect 20 minutes delays” dat ze dan de toplaag van de hele baan aan het hergieten zijn en je dus wel iets meer dan 20 minuten zoet bent.

Het nafte lampje dat nog maar eens aanging, en we weten inmiddels uit ervaring, dat als dat lampje aangaat, je eigenlijk al lang had moeten tanken. De woordenwisseling met een ietwat geïrriteerde campinguitbater, en de nachtelijke zoektocht naar iets anders, om dan wakker te worden naast een van de mistige nelson lakes. En nog meer sandflies en nog meer sandflies

Kortom veel en veel te veel te vertellen

Maar om Leas vraag te beantwoorden ja natuurlijk hebben we nog vogels gezien, en veel, de kea de weka en de ruru , tui bij hopen,fantails, borsten (want zo noem je toch een roodborstje die niet rood is en 3 keer zo groot)

Kauwen met witte plekken, die met zijn kuif, die met zijn gele vleugeltjes en zwarte ogen, roodkammen, lange snavels, roofvogels en de rest zijn allemaal mussen en merels, met af en toe een vink, (echte kenners zijn we intussen zoals je merkt).

Maar wat voornamer is, we hebben er nog veel meer gehoord, en die blijken moeilijker te identificeren, de nokia vogel, de sonarbird, de djembe vogel, de starwars vogel die al dan niet dezelfde is als de R2D2 vogel, daar heb ik trouwens ook een google van de dag aan gespendeerd, en ik wil jullie de zoektocht naar de R2D2 vogel niet onthouden, laat me weten bij welke vogels jullie uitkomen, dan kan ik vertellen dat het niet de eerst gevonden optie is, noch de laatste, (2 options remain)

De krijsen en het fluiten en het gehas en gewirrewar, het gekwetter en het melodieuze getok maken af en toe plaats voor een lied dat reproduceerbaar is, dus Lea, Pak je blokfluit en probeer, een puntje is een tel pauze

La . Do re ..

La la do re ..

En opnieuw, en eindeloos herhalen

Of wat dacht je van het volgende, noten met 2 klinkers zijn 2 tellen

Dolaa

Domii

Doree

Dooo

...

...

Dohoogtotdolaagindrietellen

…

En opnieuw, en opnieuw

Het zit alvast in mijn hoofd

Tot de volgende