de dom van keulen

Alle, zeg, poging 2

ik heb gisteren per spoor (meeuwis) een epistel getypt om u tegen te zeggen.

Maar ik vermoed dat ik vooral pagina na pagina en uur na uur meer aan het zagen en klagen was, en mss een beetje te negatief,

Twas iets te weinig “tis nog al nie naar de wuppe” (van flip) en iets te veel “ de wereld is om zeep” (urbanus van anus) , en ik was al bijna bezig aan mijn testament (van boudewijn he)

Maar das is dus eigenlijk niet aan de orde he, er zijn immers al genoeg woorden verspild aan meneer de president (blijkbaar ook van pommelien?)

Ik wilde de ophoping van woorden dan maar vakkundig verwijderen, met een druk op de delete knop, maar die heb ik niet, zeer irritant, ik had nooit verwacht dat ik in de winkel ging moeten kijken of er wel een deleteknop op het toetsenbord zat.

Het vertrek thuis verliep, euh, moeizaam, ik had al lang weg moeten zijn, maar het uitstelgedrag is besmettelijk denk ik (das een makkelijke steekwaarop he) ik ben uiteindelijk in een haastje vertrokken, niet omdat ik mijn trein niet ging halen, maar omdat ik net iets te veel de neiging had , van ah, oh mss neem ik dat ook nog mee, en ah, ja das ook tof, en ja dat kan niet ontbreken he,... mijn bagage groeide net iets te snel aan, en dat heb ik me sindsdien al beklaagd, weet je nog dat ik met 13 kg naar nz ben vertrokken? Ik sleep voor de moment meer dan het dubbele mee, akkoord, daar gingen we niet sneeuwschoenwandelen en eten en drinken mocht ik ook niet meeslepen toen, maar tis nog steeds een net iets te groot verschil. Ik had ook nooit verwacht dat ik in t-shirt korte broek en sandaaltjes zou kunnen rondhuppelen onderweg naar het sneeuwschoenen, dat helpt natuurlijk ook niet, want al dat wintergerief moet ook meegetjoold worden.

Anyway ik ben dus in der haast vertrokken met een deugdzame wandeling

Twas al een tijdje geleden dat ik nog eens naar brugge mocht wandelen en dat is meestal een goeie start, en ik heb ervan genoten, en heb mijn eerste blein vast, die zware bottinen, das voor in de winter he…

De treinstakingen indachtig stapte ik enkele treinen te vroeg op in brugge, en brussel, en das mooi meegenomen, want dan had ik wat meer tijd in keulen…

Heb ik jullie ooit over keulen verteld? Of is dat een van de verhalen die verdwenen is

sla het over als ik in herhaling val he, vorig jaar hmm wacht , 2 jaar geleden is te veel en vorig jaar klopt ook niet, oke dus : in oktober 2024 nam ik de trein naar kroatie, om vedrana te bezoeken, om mijn gedachten wat te verzetten, om onderweg te zijn, take your pick.

En de avonturen die ik op die treinen door en terug allemaal beleefde waren absurd genoeg om mijn verslag zo compleet en continue te verstoren dat ik er gek van werd, er is nooit een tekst afgeraakt, tis mss best, want hoe vertel je dat je een vrome oudere dame op terugweg van medjugorje met bijbelcitaten moet overtuigen dat dien buitenlander die de stoel naast haar was toegewezen haar niet ging vermoorden, om enige uren later door nen andere buitenlander bestolen te worden, en die met 2 tegen de muur te nagelen, om tot de conclusie te komen dat er niks weg was. (Ave Maria van shubert) In combinatie met treinschemas die er zelfs niet meer op trokken, zelfs qua richting, treinen instappen die afgeschaft worden, de chaos die toenheerste in hauptbahnhof Köln is met geen woorden te beschrijven en ik ben uiteindelijk meer dan een dag te laat thuisgekomen,

en mijn gedachten waren duidelijk verzet,

Wat is er eigenlijk wel normaal gelopen dan?

Nu dat is niet wat ik met jullie wilde delen

Waarom wilde ik die trein naar kroatie nemen?

Omdat ik die in 2010 ook had genomen.

Eenmaal All Saad de tocht van kroatie naar moerkerke had overleeft, wij allen een moerkerkse kermis met Maria hadden overleefd, en zij uiteindelijk ook de tocht naar huis weer overleefd had, bevond ik mij in, jawel, kroatie.

En een van de side effects van terug in kroatie te zijn beland, was ene Noli, toen beter bekend als “dien hond die de kaas gepikt heeft”, nu beter bekend onder een andere toenaam. En dus moest ik mij een weg banen naar belgie met hond aan mijn zijde, liften lukte iets minder vlot, en daar hadden we geen tijd voor he, want all saad had dringend een stal nodig. En dus nam dries (groen achter zijn oren ) de trein, met noli aan de leiband en met muilkorf om ( dat moest)

toen we in keulen overstapten en wat tijd over hadden wilde ik even naar den dom gaan kijken, als jullie daar ooit uitgestapt zijn weet je hoe indrukwekkend het is, je komt buiten uit het station en en staat zoveel als tegen dat imposante gebouw, maar dat was buiten de hond gerekend, die had haar kans geroken en sleurde me mee, alwaar ze een tiental meter verderop besloot dat 3 grassprietjes dit keer kon doorgaan voor gras, en haar imposante blaas leegde. En dan pas viel dries zijn euro, als een hond aan de leiband ligt dan verdwijnt dat dus niet vanzelf? Hoe lang zaten we toen al op die trein? En dan kijk je rond je naar de massa volk, en word je rood, want ja, pipi kan je moeilijk oprapen in een zakske he

De dom van keulen zal altijd een glimlach op mijn gezicht kunnen toveren ;-)

Ik heb het plekje nog gezocht, maar het hele plein is sindsdien heraangelegd.

Ah Noli, binnenkort zou het je verjaardag zijn…

Een minder tumultueuze nacht op de trein heeft me intussen in Zwitserland gebracht.

Zürich is niet direct wat ik ervan gedacht had, maar een zonnig lenteweertje maakt veel goed, nietwaar?

De bureaumensen van zürich waren grappig, het blijkt een gewoonte om tijdens de lunchpauze een wandelingetje te gaan doen langs het meer met de collega's of vrienden of vrouwlief of… en ik bleek me juist te hebben neergezet om de hele parade te kunnen gadeslaan en grote delen gesprekken te kunnen meevolgen, door, en terug.

Ik heb daar wel een tijdje gezeten, genietend van de zon

Twas uiteindelijk al laat tegen de tijd dat ik mijn bagage gedropt had in de hostel, en die 3 km terug, dat zat er niet meer in, ik ben dan maar de andere richting uitgewandeld, want daar zag ik opeens een plakkaatje, the house of chocolate van Sprüngli [e-38] Lindt , mmm chocolade, dat was best wel leuk , maar iets verder dan verhoopt, en nu zit ik dus moe te wezen achter mijn computer, meer zelfs, ik ga het opgeven zie, een slaapje inhalen

Tot morgen, of na de sneeuwwandeling